chucrh

آنچه باید بدانید

تاریخچه کلیسا

  • ساختمان کلیسا
    کلیساهای ارتودوکس معمولا یکی از چند شکل خاص و اسرارآمیز را برای خود انتخاب می‌کنند. رایج‌ترین معماری ساختمان، مستطیلی یا شکل کشیده است که به تقلید از کِشتی طراحی‌شده. همان‌طور که مسافران با هدایت ناخدای کشتی از میان دریاهای طوفانی به بندرهای آرام می‌رسند، کلیسا هم، با هدایت عیسی مسیح، ما را در سلامتی از میان دریای مشکلات و گناهان به بهشت آرام می‌رساند. کاشوتی به شکل صلیب ساخته‌شده تا به ما یادآوری کند که باایمان به مسیح به صلیب کشیده شده، همان‌که مسیحیان برایش حاضر به تحمل هر رنج و عذابی هستند، نجات می‌یابیم. تقریبا همه‌ی کلیساهای ارتودوکس در جهت شرقی – غربی بناشده‌اند، به این صورت که ورودی اصلی از سمت غرب هست. این نمادی از ورود خداپرستان از تاریکی (غرب) به سمت نور حقیقی (شرق) است. کلیسای ما یک ورودی اضافی دیگر در سمت جنوب نیز دارد. یک صلیب بر روی سقف کلیسا قرار دارد که نماد رستگاری ما است.
  • ساختمان فعلی کلیسا
    ساختمان فعلی کاشوتی که به قدیس شهید جورج تقدیم شده، بین سال‌های 1910-1904 توسط لئوپولد بیلفلد به تقلید از کلیسای جامع سامتاویسی طراحی و ساخته شده که بازتابی از معماری سنتی گرجستان است. پیش‌ازاین به درخواست خانواده-ی آمیلخواری، کلیسای دیگری در همین محل در سال 1753 بناشده بود. همچنین لازم به اشاره است که حکومت کمونیست در سال 1937 قصد داشت کلیسای کاشوتی را تخریب و آن را به حمام عمومی تبدیل کند که خوشبختانه این هدف به سرانجام نرسید.
  • نام کاشوتی
    نام کاشوتی از ترکیب دو کلمه‌ی گرجی 'kva' به معنی سنگ‌ها و 'Shua' به معنی بین برگرفته‌شده. دلیل این نام‌گذاری به معجزه‌ی قدیس دیوید گارجا بازمی‌گردد که در تفلیس زندگی می‌کرده. در قرن ششم میلادی، استان کارتلی و به‌خصوص شهر تفلیس در معرض خطر حمله‌ی آتش‌پرستان بود. به همین دلیل، دیوید مقدس روزها به دعا کردن می‌پرداخت و از خداوند درخواست بخشش گناهان گمراه شدگان را می‌کرد و پس از پایان روز بر روی کوه متاتسمیندا می‌ایستاد و کل شهر را تقدیس می‌کرد. هر هفته روزهای پنج‌شنبه، قدیس دیوید به داخل شهر می‌آمد تا در صومعه‌ای که نزدیک محل کنونی کلیسای کاشوتی است به عبادت بپردازد. قدرت و شهرت قدیس دیوید سبب نگرانی آتش‌پرستان شد و آن‌ها به او تهمت رابطه‌ی نامشروع زدند. به‌منظور اثبات این ادعا، آن‌ها فاحشه‌ای را به میان مردم آوردند تا شهادت دهد که فرزند داخل شکمش از دیوید است. با امید به خدا، روحانی مقدس رحم فاحشه را لمس کرد و به فرزندزاده نشده دستور داد تا نام پدر واقعی خود را اعلام کند. و این‌گونه بود که کودک از داخل رحم نام پدرش را صدا زد. ناظران که از این موضوع به خشم آمدند، بی‌رحمانه شروع به سنگسار کردن فاحشه کردند و تلاش دیوید مقدس برای متوقف کردن آن‌ها بی‌فایده بود. ناراحت از اتفاقات پیش‌آمده، دیوید به همراه شاگردش لوسیَن شهر را ترک کرد.

ارتودوکسی

  • معنای ارتودوکسی
    ترجمه ی کلمه ی ارتودوکس، تعلیم صحیح یا پرستش صحیح است که از دو کلمه ی یونانی orthos (صحیح) و doxa (تعلیم یا پرستش) گرفته شده. از آن جا که آموزه ها و شاخه های غلط در ابتدای دوران مسیحیت در حال شکل گیری بود، کلمه ی ارتودوکسی به منظور حفظ هویت و اصالت کلیسا به آموزه¬های صحیح نسبت داده شد. کلیسای ارتودوکس به دقت از حقایق در مقابل هرگونه خطا و فریب مراقبت می¬کند تا آسیبی به پیروانش نرسد و همچنین حضرت مسیح را مقدس بشمارد.
  • کلیسای ارتودوکس
    در حدود دو هزار سال پیش، عیسی مسیح، پسر خداوند به میان انسان¬ها آمد و کلیسا را از طریق یاران و پیروانش بنا نهاد تا رستگاری را برای انسان به ارمغان بیاورد. در سال¬های آینده، حواریون (یاران حضرت مسیح) کلیسا و آموزه¬های آن را در میان مردم منتشر کرده و گسترش دادند، به شکلی که کلیساهای فراوانی را ساختند که همگی به صورتی مشابه از ایمان، نیایش و دیگر آموزه¬ها پیروی می¬کردند. کلیساهایی که توسط حواریون ساخته شدند شامل قسطنطنیه به وسیله¬ی قدیس آندرو، اسکندریه توسط قدیس مارک، انطاکیه توسط قدیس پاول، اورشلیم به وسیله¬ی قدیس پیتر و جیمز و رم توسط قدیس پیتیر و پاول بودند. کلیساهای بعدی که به کمک کلیساهای اولیه ساخته شدند در سینا، روسیه، یونان، صربستان، بلغارستان و رومانی بودند. هر کدام از این کلیساها مدیریت جدایی از دیگری دارند ولی به جز کلیسای رم که در سال 1054 میلادی خودمختاری خود را اعلام کرد، همگی از نظر باور، تعلیمات، رسوم رسولی، آیین¬ها، نیایش¬ها و مراسم¬ها مشابه هستند و خود را کلیسای ارتودوکس می¬نامند.
  • ارتودوکسی در گرجستان
    کلیسای کاشوتی بخشی از کلیسای یگانه و دوهزارساله‌ای است که خداوند ما عیسی مسیح بنا کرد. کلیسای خودمختار ارتودوکس رسولی گرجستان مرجع اصلی دینی در کشور ما است و اکثریت مردم گرجستان عضویت خود را در آن ثبت کرده‌اند. کلیسا بر تاسیس رسولی خود تاکید دارد، به این معنا که قدیس آندریاس (اندرو)، نخستین واعظ کتاب مقدس در گرجستان کنونی، بنای آن را برپا کرده است. همچنین، ریشه‌ی تاریخی کلیسا به قرن چهارم پس از میلاد حضرت مسیح بازمی‌گردد. ازجمله رسولانی که در گرجستان به ترویج مسیحیت پرداخته‌اند، شمعون قانوی و قدیس متیاس هستند که به ترتیب در نزدیکی شهرهای سوخومی و باتومی به خاک سپرده‌شده‌اند. کلیسای ارتودوکس گرجستان با تمامی دیگر کلیساهای ارتودوکس شرقی رابطه‌ی صمیمانه دارد و خودمختاری آن توسط دیگر مراجع ارتودوکس، ازجمله اسقف اعظم قسطنطنیه (استانبول کنونی)، به رسمیت شناخته‌شده است. مانند دیگر کلیساهای خودمختار ارتودوکس، بالاترین مرجع مدیریتی، شورای کلیسایی اسقف‌ها است. هدایت این شورا بر عهده‌ی اسقف جامع گرجستان است که در حال حاضر ایلیای دوم از سال 1977 این مسئولیت را بر عهده دارد.

آموزه های ارتودوکس

  • منابع آموزشی
    آموزه‌های کلیسا از دو مرجع اصلی گرفته می‌شوند: کتاب مقدس و رسومات مقدس، که آموزه‌های کتاب در میان آن‌ها دیده می‌شوند و به‌وسیله‌ی آن‌ها نیز تفسیر می‌شوند. همان‌طور که در انجیل یوحنا نوشته‌شده: 'عیسی کارهای بسیار دیگری هم کرد که اگر یک‌به‌یک نوشته می‌شد، گمان نمی‌کنم حتی تمام جهان نیز گنجایش آن نوشته‌ها را می‌داشت.' بخش زیادی از آموزه‌های گفتاری یاران مسیح اکنون به‌صورت رسومات مقدس به دست ما رسیده است.
  • نماد ایمان ارتودوکس
    من به خدای یگانه اعتقاددارم، پدر قدرتمند، خالق آسمان و زمین، و هرچه پیدا و پنهان است. و به عیسی مسیح، یگانه پسر خدا، تنها زاده‌ی پدر پیش از هر چیز؛ نور حقیقی؛ خدای حقیقی؛ زاده شده، نه مخلوق؛ از جوهره ی پدر؛ کسی که همه‌چیز را خلق کرد؛ همان‌که برای ما و رستگاری‌مان از آسمان به زمین آمد؛ تجسم روح القدوس و مریم مقدس که به انسان تبدیل شد؛ که به خاطر ما به‌فرمان پونتیوس پیلاطس به صلیب کشیده شد. رنج بسیار کشید و به خاک سپرده شد. و بر اساس کتاب مقدس، در روز سوم برخاست و به بهشت عروج کرد تا در سمت راست پدر بنشیند؛ و باشکوه و جلال بازخواهد گشت تازندگان و مردگان را قضاوت کند؛ همان‌که سلطنتش جاودان است. و به روح القدوس زندگی‌بخش که از جوهر پروردگار است؛ همان‌که در کنار خدای پدر و پسر ستایش می‌شود و با زبان پیامبران سخن گفت. به یک کلیسای مقدس، کامل و رسولی . و به یک غسل‌تعمید برای آمرزش گناهان اعتراف می‌کنم. و به رستاخیز وزندگی پس از مرگ باور دارم. آمین.
  • مفاهیم اصلی
    خدای پدر خدای پدر سرشاخه‌ی سه‌گانه‌ی مقدس است. متون مقدس به ما می‌آموزند که خداوند به سه شکل (پدر، پسر و روح القدوس) است که به‌صورت جاودان یک طبیعت الهی را صاحب هستند. عیسی مسیح شخص دوم در سه‌گانه‌ی مقدس است که پدر او را به دنیا آورد. عیسی به انسان تبدیل شد، پس هم‌زمان کاملا خدا و کاملا انسان بود. ظهورش در میان انسان‌ها در کتاب عهد عتیق از سوی پیامبران بشارت داده‌شده بود. ازآنجاکه عیسی مسیح در قلب مسیحیت قرار دارد، کلیسای ارتودوکس بیش از هر چیز یا هر فرد دیگری به شناخت او پرداخته است. تجسم یا ظهور به تجلی حضرت مسیح به شکل انسان اشاره دارد. پسر جاودان خدای پدر از طریق مریم باکره طبیعت انسانی پیدا کرد و به میان مردم آمد. او تنها انسانی بود و هست که ذات الهی را از خدای پدر دریافت کرد. روح القدوس دیگر عنصر سه‌گانه‌ی مقدس است که جوهره‌ای مشابه خدای پدر دارد و از طرف حضرت عیسی به کلیسای ارتودوکس هدیه شد تا به‌منظور خدمت به خداوند، قرار دادن عشق الهی در وجود ما و فرستادن هدایای معنوی برای زندگی مسیحیان به کلیسا قدرت ببخشد. مسیحیان ارتودوکس به این وعده‌ی الهی باور دارند که روح القدوس هنگام غسل‌تعمید به آن‌ها هدیه می‌شود. گناه که معنای تحت‌اللفظی خطا کردن را دارد، هنگامی رخ می‌دهد که ما از لطف خدا استفاده‌ی غلط کنیم یا از هدف تعیین‌شده‌اش فاصله بگیریم. گناهان، ما را از خدا دور می‌کنند و روح ما را می‌کشند. به‌منظور نجات دادن ما، پسر خداوند مسئولیت گناهان ما را به عهده گرفت. به لطف مسیح، خداوند گناهان ما را پس از اعتراف به آن‌ها می‌بخشد و به ما قدرت می‌دهد تا بر گناهان غلبه کنیم. رستگاری هدیه‌ای الهی است که انسان از طریق آن از گناهان و مرگ دور شده و با عیسی مسیح هم‌پیمان می‌شود تا به پادشاهی جاودانش وارد شود. رستگاری با این سه قدم آغاز می‌شود: 1) توبه 2) غسل‌تعمید 3) پذیرفتن روح القدوس. توبه به معنای تغییر دادن ذهنمان درباره‌ی زندگی، کنار گذاشتن گناهان و هم‌پیمان شدن با مسیح است. غسل‌تعمید گرفتن به معنای تولد دوباره و پیوستن به عیسی مسیح است. و پذیرفتن روح القدوس به معنی دریافت این هدیه-ی روحانی است که به ما قدرت می‌دهد تا وارد زندگی جدید مسیحیت شویم، در کلیسا پرورش یابیم و در مسیر خداوند قدم بگذاریم. برای رستگاری باید به عیسی مسیح باور داشته باشید، چراکه انسان نمی‌تواند خودش را با اعمال خودش نجات دهد. غسل‌تعمید هر انسانی که غسل‌تعمید می‌گیرد مسیحی شده و درواقع با حضرت مسیح هم‌پیمان می‌شود. تجربه‌ی رستگاری درواقع با آبی که در آن غسل می‌یابیم آغاز می‌شود. بر اساس آموزه‌ها، ما در هنگام گرفتن غسل‌تعمید مرگ و حیات دوباره‌ی مسیح را تجربه می-کنیم. همچنین تمامی گناهان گذشته‌ی ما کاملا بخشیده می‌شوند و به‌وسیله‌ی پیوندمان با مسیح روحی تازه برای زندگی مقدس دریافت می‌کنیم. تولد دوباره به معنای دریافت زندگی جدید و وارد شدن به پادشاهی خداوند و کلیسای اوست. از همان ابتدا، کلیسا به پیروانش آموخته که آب به معنای آب مقدس تعمیددهنده و روح به معنای روح القدوس است. درواقع تولد دوباره هنگامی رخ می‌دهد که ما تعمید می‌یابیم و با مسیح می‌میریم، دفن می‌شویم و با عروجش از خاک برمی‌خیزیم تا در کنارش قرار بگیریم. تقدیس به فرآیند پاک و مقدس شدن روح القدوس توسط حضرت مسیح اشاره دارد که از طریق آن در مسیر قرار خداوند قرار می‌گیریم. ازآنجاکه ما ازنظر خداوند مقدس هستیم و روح القدوس در وجودمان قرار دارد، به‌صورت مداوم و مرتب در مراسم‌های تقدیس شرکت می‌کنیم. ما باخدا همکاری می‌کنیم و در کنار او کار می‌کنیم تا او را بشناسیم و با لطفش به چیزی تبدیل شویم که او در ذاتش دارد. کتاب مقدس کلام خداوند و یکی از نشانه‌های مهم خداوند برای بشریت است. در قسمت عهد عتیق این کتاب، تاریخچه‌ی خلقت تا زمان ظهور عیسی مسیح را دربرمی گیرد. در عهد جدید، تولد وزندگی حضرت مسیح و همچنین نوشته‌های پیروانش (حواریون) را می‌خوانیم. همچنین نوشته‌هایی درباره‌ی رده‌های نخستین و مخصوصا بنا شدن کلیساهای رسولی در آن وجود دارد. عبادت همه‌ی انسان‌ها به پرستش و شکرگزاری خدای پسر، پدر و روح القدوس دعوت‌شده‌اند. عبادت فقط به شناخت خداوند به‌عنوان خالق و یا خواندن دعا محدود نمی‌شود، بلکه حضور در مراسم کلیسا که در آن به ستایش، پرستش و شکرگزاری می‌پردازیم هم اهمیت بسیار زیادی دارد. نیایش به شیوه‌ی عبادت خداوند توسط کلیسا در آیین‌های مذهبی می‌گویند. ریشه‌ی کلمه‌ی ‘نیایش’ از واژه‌ای یونانی به معنای ‘کار مشترک’ می‌آید. بر اساس کتاب مقدس، تمامی عبادت‌ها در بهشت شامل نیایش می‌شوند. در عهد عتیق، خداوند نوعی از نیایش یا درواقع الگویی از عبادت را ارائه داد. آیین نیایش ارتودوکس که در طول چندین قرن دچار تحول شده، هنوز شکل سنتی عبادت را حفظ کرده. عناصر اصلی نیایش شامل سرود، خوانش کتاب مقدس، دعاها و خود آیین شکرگزاری (عشای ربانی) است. ازنظر مسیحیان ارتودوکس، عبارت‌های ‘نیایش’ یا ‘نیایش الهی’ به عشای ربانی اشاره دارد که توسط حضرت مسیح در شام آخر بنا گذاشته شد. عشای ربانی به معنای شکرگزاری است و به واژه‌ای مترادف با ‘همدلی مقدس’ تبدیل‌شده. عشای ربانی اصلی‌ترین مراسم نیایش کلیسای ارتودوکس است، چون‌که مسیح در شام آخر درباره‌ی نان و شراب گفت: ‘این بدن من است’ و ‘این خون من است’ و ‘این کار را برای به یادآوردنم انجام دهید’ و معتقدان به حضرت عیسی این‌گونه از او پیروی می‌کنند. در این مراسم، ما بدن و خون مسیح را به‌صورت عرفانی دریافت می‌کنیم که به این صورت زندگی و روحش را به بدنمان وارد می‌کند. مراسم عشای ربانی از ابتدای شکل‌گیری کلیسا به‌صورت منظم برگزارشده و مسیحیان نخستین آن را ‘داروی جاودانگی’ نامیده‌اند. اعتراف به زبان آوردن گناهان آگاهانه در محضر خداوند و انسان است. کلیسای ارتودوکس از زمان تأسیس خود تابه‌حال از آموزه‌های عهد جدید پیروی کرده و اعتراف در محضر کشیش و همچنین در خلوت با خداوند را جزء اعمال مرسوم خود قرار داده. اعتراف یکی از مهم‌ترین راه‌های توبه و اطمینان یافتن از این است که حتی بدترین گناهان هم بخشیده می‌شوند. همچنین، اعتراف راهی مهم برای غلبه بر این گناهان هم هست. حضرت مریم بانام ‘تئوتوکوس’ به معنای ‘مادر خداوند’ شناخته می‌شود، چراکه پسر خداوند را در رحم خود حمل کرد و او را به دنیا آورد. ما ارتودوکس‌ها حضرت مریم را مقدس خطاب می‌کنیم، چون زندگی روحانی و مقدسی داشت و به‌عنوان نمادی مقدس در ذهن ما جای دارد. بعضی از معتقدان به مسیحیت و کتاب مقدس حضرت مریم را مقدس نمی‌شمارند یا به خاطر پرورش و به دنیا آوردن خداوند پسر او را نمی‌ستایند، که این موضوع ازنظر مسیحیان ارتودوکس باعث تعجب است. دعا به درگاه قدیس‌ها این عمل توسط کلیسای ارتودوکس انجام می‌شود. چرا؟ چون مرگ فیزیکی برای یک مسیحی به‌عنوان شکست شناخته نمی‌شود، بلکه مسیری باشکوه به‌سوی بهشت است. پس مرگ یک مسیحی به معنای پایان حضورش در کلیسا نیست و زندگان و درگذشتگان همگی در کلیسای حقیقی حضور دارند. آن‌هایی که در کنار مسیح در بهشت هستند و خداوند را نیایش می‌کنند همیشه در حال دعا کردن برای زندگان هستند. بنابراین ما به درگاه قدیس‌هایی که دیگر در میان ما نیستند دعا می‌کنیم تا برای ما دعا کنند، همان‌طور که دوستان مسیحی ما بر روی زمین هم برایمان دعا می‌کنند. ایمان از ابتدای تأسیس کلیسا، ایمان به‌عنوان باورهای مسیحیان شناخته‌شده نه‌فقط کلماتی رسمی که به زبان آورده می‌شوند. متن ایمان ارتودوکس بر اساس آموزه‌های عهد جدید نوشته‌شده که به ارزش سه‌گانه‌ی مقدس اشاره می‌کند و حقیقت جوهره‌ی خداوند پسر را یادآوری می‌کند که از جنس انسان است ولی روح الهی دارد. این متن که ‘نماد ایمان ارتودوکس’ هم نام دارد در طول بسیاری از مراسم‌های کلیسایی خوانده می‌شود و به مسیحیان ارتودوکس یادآوری می‌کند که به چه چیزهایی باور دارند. ظهور دوم درحالی‌که باورهای متفاوتی در میان مردم دراین‌باره به وجود آمده، اعتقاد مسیحیان ارتودوکس ساده و بدون تغییر است. ارتودوکس‌ها می‌گویند و باور دارند که حضرت مسیح ‘بازمی‌گردد و زندگان و مردگان را قضاوت خواهد کرد’ و ‘پادشاهیش پایانی نخواهد داشت’. آموزه‌های ارتودوکس سعی در پیش‌بینی زمان‌بندی ظهور ندارند بلکه فقط به مردم می‌آموزند که مسیر صحیح زندگی را در پیش بگیرند تا برای چنین روزی آماده باشند. بهشت محل قرارگیری تخت پادشاهی خداوند است که فراتر زمان و مکان است و فرشته‌ها و قدیس‌ها در این محل ساکن هستند. ما در دعایمان می‌گوییم ‘ای پدر ما که در آسمان جای داری’ و هرچند در این دنیا زندگی می‌کنیم، مسیحیان در پادشاهی آسمان جای دارند و آنجا منزل واقعی آن‌هاست. باید توجه کنید که بهشت فقط برای آینده و مکانی در کهکشان‌های دوردست نیست، بلکه در مسیحیت ارتودوکس بهشت جزئی از ساختمان کلیسا، زندگی مسیحیان و مراسم نیایش آن‌هاست. جهنم بر اساس باور کلیسای ارتودوکس، جهنم محل عذاب جاودان برای آن‌هایی است که به میل خودشان لطف خداوند را رد می‌کنند. روز قضاوت در پیش است وکسانی که قلب خود را برای پذیرش خداوند باز نگه نداشتند در آنجا مجازات خواهند شد، چراکه نحو ه ی زندگی ما در این دنیا تفاوت‌ها را نمایان خواهد کرد. خلقت ارتودوکس‌ها خداوند را به‌عنوان خالق آسمان و زمین می‌شناسند و باور دارند که خلقت خودبه‌خود رخ نداده. آن‌ها همچنین باور دارند که کتاب مقدس متنی علمی درباره‌ی خلقت نیست، بلکه آشکارسازی خداوند و رستگارش است.